تعداد قربانیان محصولات شرکت های داروسازی در آمریکا از تلفات اسلحه یا سوانح رانندگی بیشتر است

گروه غرب از نگاه غرب خبرگزاری فارس: آمار جدید منتشر شده از سوی موسسه ملی سلامت نشان می دهد که درطول سال ۲۰۱۷  بیشتر از ۷۲ هزار نفر در اثر اوردوز داروها جان خود را در آمریکا از دست داده اند. از این میان گفته می شود که رقم حیرت انگیز ۴۹۰۶۰ مورد از این مرگ و میرها در نتیجه استفاده از  داروهای مخدر بوده است. مسکن های افیونی یکی از سودآورترین گاوهای شیرده صنایع بزرگ داروسازی هستند  و هم اکنون شهروندان آمریکایی با جانشان در حال پرداخت بهای سودآوری آنها هستند. میزان مرگ و میرسالانه تنها در اثر مصرف مسکن های افیونی هم اکنون از تلفات سوانح رانندگی (بیش از ۴۰ هزار نفر)، تیراندازی های مرگبار(۱۵۵۴۹ نفر)، قتل (۱۷۲۸۲) و حتی خودکشی (تقریبا ۴۲ هزار نفر) بالاتر است.
گفته می شود که در سال ۲۰۱۷ هر روزحدود۲۰۰ نفر در اثر مصرف مسکن های افیونی جان باخته اند. برآوردهایی که پیشتر انجام شده بود نیز تایید می کنند که تعداد افرادی که صنایع داروسازی بزرگ تنها در طول یک سال با داروهای افیونی خود به قتل می رسانند، بیشتر از مجموع تلفات جنگ های آمریکا در ویتنام و عراق است.
در حالی که این جان ها (و جان عزیزان آنها)  هدف این لطمات قرار دارد، صنایع داروی سازی بزرگ میلیاردها دلار به جیب می زنند. و همین صنعت که عامل اپیدمی های گسترده مرگ بوده، اکنون از فروش «علاج های» دارویی جدید برای مشکلاتی که خود پدید آورده اند سود می برد.

سود بردن از بازی با جان انسان ها
همانطور که گزارش ها از سال ۲۰۱۵ نشان می دهد، فروش مسکن های افیونی به تنهایی معادل ۹ میلیارد و ۶۰۰ میلیون دلار برای صنایع داروی سازی بزرگ سود به همراه داشته و اکنون این شرکت ها در حال ساخت انبوهی از داروهای دیگر برای درمان عوارضی هستند که این مسکن های زهرآگین خودشان به همراه آورده اند. برآوردهای انجام شده توسط واشنگتن پست نشان می دهد که صنایع داروسازی بزرگ  یک میلیارد و ۴۰۰ میلیون دلار از داروهایی سود می برند که برای درمان «اعتیاد» تولید می کنند و یک میلیارد و ۳۰۰ میلیون دلار دیگر از داروهایی که مورد مصرف آنها مداوای اوردوز همین داروهاست. برآورد می شود که این صنعت رقمی بین یک میلیارد و ۹۰۰ میلیون دلار تا ۴ میلیارد و ۸۰۰ میلیارد دلار از داروهایی سود برده که برای درمان اثرات جانبی مسکن های افیونی استفاده می شوند. حتی داروی ملینی دربازار وجود دارد که هدف از تولید آن درمان «یبوست ناشی از استفاده از مسکن های افیونی» است، مشکلی که عملا خود شرکت های داروسازی عامل آن بوده اند.
بنا به اشاره منابع ذی صلاح مسکن های مخدر محصولی به شدت سودآور هستند: علاوه بر ایجاد اعتیاد در مصرف کننده، اثرات جانبی آنها آنقدر موثر هست که افراد را گرفتار خود کنند، اما مسئله مشکل آفرین این است که آنها جزو داروهای تجویزی نیستند. اندرو کولودنی مدیر اجرایی «پزشکان برای تجویز مسئولانه داروهای مخدر» می گوید که این داروها می توانند به ازای هر بیمار چند هزار دلار برای شرکت های بزرگ داروسازی «سودآوری» داشته باشند.»
کولودنی به واشنگتن پست می گوید: «خیلی از بیماران  در نتیجه مصرف این داروها به شدت سست و کرخ می شوند و این اتفاق اصلا غیرمعمول نیست که برای ایجاد هشیاری بیشتر در این بیماران به آنها آمفتامین داده شود. امکان دارد که آنها در اثر مصرف این مسکن ها نتوانند بخوابند، پس به آن آمبین یا لونستا داده می شود. آمفتامین ها همچنین باعث ایجاد اضطراب، حالات پارانویدی و عرق کردن در آنها می شوند و این به آن معناست که آنها باز هم به داروهای بیشتری برای درمان این عوارض احتیاج دارند.

صنعتی بنا شده بر رسوایی
نگرانی اولیه صنایع بزرگ داروسازی این است که مصرف دارو  موجب سلامتی افراد بیمار نمی شود. در طول سال ها این صنعت  کاملا روشن کرده است که هدف آن تضمین سودآوری همواره فزاینده خود و به وجود آوردن بیماران همواره بیشتر است و با این حال به نظر می آید که قبضه این شرکت ها بر حرفه پزشکی قوی تر از هر زمان دیگری است.
«همانطور که مایک آدامز موسس نچران نیوز و  برایتئون دات کام اشاره می کند: «هدف از موجودیت کل صنعت داروسازی به حداکثر رساندن میزان پول از اقتصاد آمریکا از طریق وانمود کردن به سالم تر کردن افراد بیمار با کمک مصرف گسترده داروهای صنعتی بسیار سودآور است. با این حال مدل سودآوری این صنعت تقریبا به کلی مبتنی بر متقاعد کردن مردم به این است که آنها برای سالم ماندن نیازمند دارو درطول عمرشان هستند.»
آدامز بیشتر توضیح می دهد که بخش عمده تاکتیک های این صنعت بر بازاریابی بیماری ها اتکا دارد تا جامعه ای را که هیچ سوء ظنی به آنها ندارد، نسبت به اینکه آنها برای سالم ماندن به دارو نیاز دارند، متقاعد کند. در مورد مسکن های افیونی این داروها برای اهدافی فراتر از آنچه روی برچسبشان درج شده بازاریابی شده اند، اهدافی نظیر دردهای کهنه یا مزمن.
چندین دولت شهری و ایالتی به اتهام اشاعه اطلاعات گمراه کننده، مبهم گذاشتن موضوع خطر اعتیاد به این داروها، دروغ گفتن درباره تاثیر دراز مدت واقعی محصولاتشان و همچنین خریداری کردن دیدگاه های پزشکان معتبر، مبادرت به اقدام قانونی علیه تولیدکنندگان مسکن های افیونی کرده اند.
این نکته که صنایع بزرگ داروسازی برای حفظ جایگاه مالی خود تا کجا حاضرند پیش بروند نیز قابل توجه است. اخیرا جسد مدیر اجرایی پیشین یک شرکت دارویی در حالی پیدا شد که با چماق مورد ضرب و شتم قرار گرفته بود. او از مدتی قبل به نیروهایی ملحق شده بود که به دنبال فشار بر دولت فدرال برای کاستن از قیمت دارو هستند. دلیل مرگ این شخص «خودکشی» اعلام شد.
نویسنده: ویکی باتز (Vicki Batts) روزنامه نگار حوزه پزشکی
منبع: http://yon.ir/sAxLs

انتهای پیام. 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *